سال براى اولين بار دكتر Klaus Schwarz اين عنصر را به عنوان يك مادهء مغذى اساسى و ضرورى براى بدن حيوان معرفى كرد و پس از آن حدود 16 سال ديگر طول كشيد تا بررسيهاى ديگرى نشان داد كه اين عنصر از عناصر ضرورى و لازم براى سلامت كامل انسان نيز هست . اين شناسايى ابتدا براى اولين بار در دانشگاه ويسكانسين توسط دكتر John Rotruck و همكارانش به عمل آمد كه طى تحقيقاتى نشان دادند كه عنصر سلنيوم در مولكولهاى يك آنزيمى به نام « 1 » ( GPX ) جذب مىشود و اين آنزيم براى حفظ و حمايت گلبولهاى قرمز و جدار سلولها ، در مقابل آثار خطرناك پروكسايدهاى « 2 » محلول ، لازم و ضرورى است . به‌طور خلاصه عنصر سلنيوم از ضد اكسيدكننده‌هاى بسيار مؤثر است . اين كشف مانند نورى بود كه معلوم و روشن ساخت چرا سلنيوم انسان را در مقابل سرطان و عوارض قلبى و آرتروز و پيريهاى زودرس حفظ مىكند . ارتباط سلنيوم با سرطان تحقيقات علمى متعددى يك حقيقت ساده ولى خيلى مهم را تأييد مىنمايند . زيرا در تمام آنها نشان داده شده كه سلنيوم از سرطان جلوگيرى مىنمايد . و قراين و شواهد علمى وجود دارد كه در برخى موارد سلنيوم حتى موجب درمان سرطان شده است . و با قبول اين حقيقت كه سلنيوم شفابخش انواع سرطانها نيست ولى شواهد علمى نشان مىدهد كه با احتمال زياد در كاهش خطر ابتلاى به سرطان در جوامع بزرگ مؤثر است . سلنيوم عملا تمام خواصى را كه يك عامل براى مؤثر بودن در پيشگيرى از سرطان لازم دارد ، داراست و آثار حمايتى خود را از طريق مكانيسمهاى مختلف يعنى از طريق سلولها و هستهء سلولى و تمام بدن اعمال مىكند . براى مثال در سطح هستهء سلولى

--> ( 1 ) . Glutathione Peroxidase - GPX ( 2 ) . Soluble Peroxide پروكسايد در شيمى به تركيبى گفته مىشود كه بيشتر از اكسيدهاى معمولى ، داراى اكسيژن باشد نظير آب اكسيژنه ( H 2 O 2 )